September 2018.

Het was weer een goede reis. De mensen zijn ontzettend blij en dankbaar dat we er zijn. Ze vinden het nog steeds erg bijzonder dat in zo,n ver land er mensen zijn die om hun denken.

  • Deze dames wonen nog steeds in de ingestortte flat. Sinds de aardbeving van 1988 wachten ze nog steeds op een andere woning.
  • Het bestuur van de stichting in Nederland en Armenie samen op de foto met de dames.

Ook hadden we voor elke oudere die we bezochten een voedselpakket mee. Alie had sjaals en sokken mee die gemaakt waren door mensen van protestantse gemeente in Dronrijp. 

Dit echtpaar is blind en elke keer als we komen ziet de situatie er weer slechter uit. Ze zijn erg blij met de hulp de ze krijgen van ons. We zagen dat de kachelpijp kapot was die laten we vervangen voor de winter.

Ook deze mevrouw woont in een krot. Situatie erg slecht.


Deze vrouw moet eerst een trap op naar haar woning. Ze is ook erg blij met de hulp die ze van ons krijgt.


Overal waar je komt zie je dit soort plafonds. Kapot en vaak beschimmeld.
Houtkacheltjes voor de warmte en om te koken.
De meeste ouderen moeten rondkomen van 30 euro tot ongeveer 80 euro in de maand.
Dat is dus niet te doen.  Alles is daar ook duur.

Dit is een treinwagon die is omgebouwd tot huisje na de aardbeving werd vanalles gebruikt om maar onderdak te hebben.

Ook  haar containerwoning zit vol gebreken. Kachelpijp moet vervangen en er is veel mis met de bedrading van het elektrisch.
Dat laten we doen.
 Dit is een klein verslag van wat we gedaan hebben. We hebben geprobeerd alle 33 ouderen te bezoeken. Helaas is dat niet helemaal gelukt.
Al met al hebben we weer veel gezien en gedaan. We weten dat onze hulp echt nodig is.